Day 24 'Dag 24 - The final countdown

Day 24 – The Finale !!!

Hey there, blog buddies and virtual hitchhikers!

Today marks the end of an era (well, at least 3 weeks) as we prepare to hand back our faithful camper—a.k.a. "The Beast," or "The Rolling Fridge." Tomorrow, we'll attempt to return this noble steed to the hire company and hope they don't notice the suspiciously fly-infused paint job or our custom windscreen bug cemetery.

As we park the RV for the last time, let's take a look back at our epic cross-Canada madness:

• We’ve clocked 5,682km—just 50 more to go tomorrow, and only 48 of those will be navigated in reverse looking for a Tim Hortons.
• Five provinces conquered: British Columbia (mountains and mist), Alberta (Rockies and raw nerves), Saskatchewan (so flat, even spilled coffee refuses to roll), Manitoba (where wheat fields and mosquitoes share equal citizenship), and Ontario (land of lakes, potholes, and more potholes).
• White-knuckled through the Rockies, surviving sheer drops.
• Millions of flies heroically sacrificed themselves on our windscreen in the name of “adventure.”
• Two ferries boarded.
• 1,200 litres of petrol guzzled, enough to run a small village, or fuel Arie’s well-lubricated sense of humour.
• Ate at Tim Hortons eight times (minimum), plus the odd Subway and Burger King to keep our arteries guessing.
• Rain only showed up twice—though right now, it’s auditioning for a starring role outside.
• Temperatures: ranging from “bring on the shorts” to “should’ve packed those other shorts.”
• Too many bathroom stories; some tales are best left untold except to close family.
• Grizzly bear sighted! Moose: only on road signs, making them the Canadian unicorn.
• Wine, lager, and whisky consumed liberally. Arie is still blaming time zones for empty bottles.
• Batch cooking for an entire busload, though only Arie and I got to enjoy the leftovers.
• Celebrated both Christmas lights and Halloween inflatables, sometimes on the same lawn.
• Caught up with long lost friends .
• Nearly drowned at Niagara Falls (but what better way to freshen up after 5,000 km?)
• Laughed until it hurt, mostly at ourselves.

Yes, driving an RV around Canada is a challenge—parking, even more so. For future reference: one or two provinces might be enough—unless you enjoy eating every meal and snack in motion.

Next up: Toronto for a one-night city sprint before catching the train to Windsor, then onwards to Madison Heights, Michigan, to see my legendary school bestie Gayle and her other half, Dave. We’ll also celebrate our 26th anniversary over a classic American meal—where the first step is boxing half your dinner for tomorrow’s breakfast (a time-honoured tradition).

Thanks to everyone who followed our travels! Sorry for the blog spam—think of this as your morning jolt of Canadian chaos. Your hilarious comments kept us company across each province, proving you don’t need Wi-Fi to laugh with friends.

That’s a wrap on the blog as we head into the grand finale: several days of unfiltered laughter, beverages, and a little culture shock south of the border. On Saturday, we fly from Detroit and land in Amsterdam, where laundry and jet lag will bring us swiftly back to reality.

Big, very slightly tanned and maple-scented Canadian hugs to all!

***

Dag 24 – De Finale!!!

Hoi daar, blogvrienden en virtuele lifters!

Vandaag eindigt een tijdperk (nou ja, minstens 3 weken) want we maken ons klaar om afscheid te nemen van onze trouwe camper—ook wel bekend als “Het Beest” of “De Rijdende Koelkast”. Morgen proberen we deze nobele ros terug te brengen naar het verhuurbedrijf en hopen we dat ze het verdacht vliegenrijke lakwerk of ons gepersonaliseerde insectenkerkhof op de voorruit niet opmerken.

Terwijl we de camper voor de laatste keer parkeren, blikken we terug op onze epische cross-Canada gekte:

·We hebben 5.682 km op de teller—nog maar 50 te gaan morgen, waarvan er vast 48 achteruit worden afgelegd op zoek naar een Tim Hortons.

·Vijf provincies getrotseerd: British Columbia (bergen en mist), Alberta (Rockies en zenuwslopende afgronden), Saskatchewan (zo vlak dat zelfs gemorste koffie niet wegrolt), Manitoba (waar tarwevelden én muggen evenveel rechten hebben) en Ontario (land van meren, gaten in de weg en nog meer gaten in de weg).

·Met knikkende knieën door de Rockies gereden, steile afgronden getrotseerd.

·Miljoenen vliegen heldhaftig gesneuveld op onze voorruit, allemaal in naam van “avontuur”.

·Twee veerboten overgestoken.

·1.200 liter benzine verstookt—genoeg voor een klein dorp, of om Arie’s goed gesmeerde gevoel voor humor draaiende te houden.

·Minstens acht keer gegeten bij Tim Hortons (plus af en toe Subway of Burger King—je moet je slagaders verrassen).

·Regen slechts twee keer gezien—hoewel het op dit moment auditie doet voor een hoofdrol buiten.

·Temperaturen: variërend van “waar zijn mijn korte broeken” tot “had ik er maar meer ingepakt”.

·Te veel badkamerverhalen; sommige verhalen kun je maar beter alleen met familie delen.

·Grizzlybeer gespot! Eland: alleen op verkeersborden—die worden steeds meer een Canadese eenhoorn.

·Wijn, bier en whisky ruim geconsumeerd. Arie geeft lege flessen nog steeds de schuld aan het tijdsverschil.

·Genoeg gekookt voor een buslading gasten, maar uiteindelijk hebben alleen Arie en ik de restjes soldaat gemaakt.

·Zowel kerstverlichting als Halloween-opblaasfiguren bewonderd, soms zelfs in dezelfde tuin.

·Oude vrienden weer ontmoet.

·Bijna verdronken bij Niagara (maar na 5.000 km is dat echt de ultieme opfrisser!).

·Zo hard gelachen dat het pijn deed—vaak om onszelf.

Inderdaad, met een camper door Canada rijden is een uitdaging—maar parkeren nog meer. Tip: één of twee provincies zijn misschien genoeg—tenzij je houdt van maaltijden eten tijdens het rijden.

Hierna: Toronto voor een bliksembezoek, daarna de trein naar Windsor en vervolgens door naar Madison Heights, Michigan, om mijn legendarische schoolvriendin Gayle en haar “andere helft” Dave te zien. We vieren ook onze 26e trouwdag met een klassiek Amerikaans diner: de eerste stap is de helft van je maaltijd direct in een doos (“doggy bag”) stoppen voor het ontbijt van morgen—een oeroude traditie.

Dank aan iedereen die ons gevolgd heeft! Sorry voor de blogoverlast—zie het als je ochtendshot Canadese chaos. Jullie grappige reacties hielden ons gezelschap in elke provincie: je hebt geen wifi nodig om samen te lachen!

Dit was de laatste blog—op naar de grande finale: een paar dagen ongefilterd lachen, drinken en een beetje cultuurshock net over de grens. Zaterdag vliegen we vanuit Detroit, landen op zondag in Amsterdam, waar de was en de jetlag ons snel terugbrengen naar de realiteit.

Dikke, licht gebruinde Canadese knuffels voor iedereen!